บางทีคนเราก็ไม่ได้รับสิ่งดีๆตามที่คนเราจะได้รับ ไม่ว่าจะเพราะโชคชะตาฟ้าดิน หรือกรรมเก่า หรือเพราะอะไรก็ตามแต่

อะไรแย่ๆที่ผมเจอมา อาจจะเป็นเรื่องเล็กสําหรับคนอื่น ในทางกลับกันเรื่องใหญ่ของเขามันอาจะเป็นเรื่องธรรมดาๆสําหรับผมก็ได้ ดังนั้นผมไม่อยากจะมองอะไรด้านเดียวถึงผมจะรั้น หัวดื้อ แต่ผมก็มี Respectให้กับอีกฝ่ายนึงด้วยเหมือนกัน

อะไรก็ตามไม่มีผิดหรือถูก 100% ทั้งนั้นยกเว้นคําถามแบบกากบาทในโลกนี้ไม่มี Absolute Evilครับ บางคนมีอะไรต่ออะไรมากมาย เก่งอย่างนู้น เก่งอย่างนี้ แต่ผมก็มองว่าเค้าน่าสงสารแฮะ ในขณะที่เขามองมาที่ผมและอาจจะคิดเหมือนกัน

สุดท้ายแล้วมันอยู่ที่มุมมองของคน จะมองมุมไหน จะใช้อะไรมอง แต่ผมแนะนําว่าให้มองตัวเราเองเพื่อรู้สึกดีกับตัวเองครับ

ผมโชคดีที่สุดในโลก

- ผมมีพ่อแม่ที่คอยรักและช่วยเหลือตั้งแต่วันที่ผมเกิดจนถึงวันนี้ และสนิทกันปรึกษาได้ทุกเรื่อง ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตามยิ่งไปกว่านั้น พ่อแม่ของผมยังมีเวลาให้ผมไม่เคยขาด และยังมีอารมณ์ขันเป็นของแถมอีกด้วย

- ผมมีน้องสาวที่น่ารักบ้างไม่น่ารักบ้างเป็นบางทีแล้วแต่ว่ากัดกันอยู่รึเปล่า แต่ก็สนิทกันและรักกันมาก ถึงได้ทะเลาะกันทุกวัน พี่น้องที่ไม่เคยทะเลาะกันเลยอาจจะเป็นเพราะไม่คุยกันเลยก็ได้มั้ง ผมดีใจและภูมิใจมากที่มันเป็นคนเก่ง และผมอยากให้มันดีกว่าผม

- ผมมีลูกพี่ลูกน้องเด็กๆหลายคน และจะคอยดูแลและสอนให้มันโตขึ้นมาเป็นคนที่มีคุณภาพในอนาคตให้ได้ เป็นอีกหนึ่งแรงผลักดันที่จะต้องเป็นตัวอย่างให้น้องๆเหล่านี้

- ผมมีเพื่อนสนิทคนหนึ่งที่เชื่อใจมันได้ทั้งชีวิต ผมเคยลองใจมันหลายรอบยิ่งกว่าแฟนซะอีก มันก็ผ่านมาได้ทุกครั้ง จนถึงวันนี้ไม่ต้องคิดอะไรอีกแล้ว ผมรู้ว่ามันจะอยู่ตรงนั้นไปอีกตลอดชีวิตผม

- ผมมีเพื่อนๆที่ดีและสนิทกัน เติบโตมาด้วยกันตั้งแต่ยังหัวเกรียน ถึงวันนี้กลุ่มเพื่อนที่เคยดีดหนังยาง เล่นมอญซ่อนผ้าด้วยกัน ยังเป็นกลุ่มเดิมที่นัดกันไปทะเลในตอนปีใหม่นี้ และจะเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆไม่มีเปลี่ยนแปลงเหมือนกัน

- ผมมีตระกูลที่แข็งแกร่ง มีจุดยืนในการทําประโยชน์ให้สังคม เพราะเราได้รับจากสังคมมามาก เราก็ต้องให้สังคมคืนบ้าง มันทําให้ผมเป็นคนแบบนี้ ที่เห็นอะไรก็ต้องช่วย ไม่ใช่ว่ากูอยู่ของกูไม่เกี่ยวกับใครไปวันๆ ถ้าวันนี้คนงานที่โรงงานช่วยเราทํางาน เมื่อวันไหนเค้าเจ็บป่วย เราก็ต้องไปช่วย น้องคนไหนที่เรารู้จัก มีปัญหา เราเคยผ่านมาก่อนก็จะช่วยสอน

- ผมมีญาติพี่น้องที่สนิทกันดี ไม่มีปัญหาแบบหลายครอบครัวใหญ่ที่เวลาจะคุยกันทีก็อึกอักไม่สบายใจ

- ผมมีโอกาสได้เรียนหนังสือในมหาวิทยาลัยอันดับที่ 62 ของโลก ในมหาวิทยาลัยที่มีด้านวิศวกรรมเป็นอันดับที่ 20 ของโลก ถึงแม้ผมจะไม่ชอบวิศวกรรม แต่ก็ภูมิใจที่ได้มายืนตรงนี้ และก็จะทําให้จบ เพื่อจะได้เดินไปต่อ

- ผมมีหน้าที่การงานที่มั่นคง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นผมก็มีทางไปต่อ

- ผมมี Legacy ที่ต้องสืบทอดจากคนรุ่นก่อน สําหรับบางคน(และผมในบางที) ก็คิดว่ามันมากไป หนักไปไม่เป็นอิสระ แต่ถ้าจะคิดในแง่ดีผมก็มีเป้าหมาย เพราะการมีชีวิตไปเรื่อยๆแบบพรุ่งนี้ไม่รู้จะทําอะไรดี ลอยไปนู่นไปนี่เรื่อยๆ เป็นเรื่องที่แย่

- ผมมีงานอดิเรกที่ดี ทําเวปจีคอนนี่ได้รู้จัก ได้สนิทใครหลายๆคน ผมรู้สึกดีนะ แต่ไม่บอกหรอกว่ะ อาย ฮ่าๆๆๆ แต่ก็เป็นสิ่งที่ทําให้ผมทํามันมาเรื่อยๆถึง 5 ปีแล้วมั้ง..... และจะทําต่อไปอีกจนเท่าที่ผมจะทําได้

- ผมต้องกลับไปทําโครงการ Campus Tour ไปสอนน้องๆ ตามโรงเรียน ทําประโยชน์ให้กับสังคมบ้าง

แต่หลายเดือนก่อนนี้นั้น ผมมีความรักจากคนอีกคนหนึ่งที่ผมคิดว่าผมตามหามานาน ผมรู้สึกว่าผมมีครบทุกอย่าง ผมเป็นซุปเปอร์แมน ทําอะไรได้ทุกอย่างไม่มีอะไรที่ผมจะทําไม่ได้อีกแล้ว แต่มันก็เปลี่ยนผมไปเยอะเหมือนกันนะ หลายคนที่รู้จักผมมาทั้งชีวิตเตือนแต่ตอนนั้นผมก็ไม่ฟัง เพราะผมคิดว่าผมคือซุปเปอร์แมน ถึงวันนี้มันก็เป็นประสพการณ์ที่ทําให้ผมแกร่งขึ้น โตขึ้น แต่ไม่ใช่ความแกร่งปลอมๆเหมือนในวันนั้น

ถ้าจะให้ผมพูดถึงความรักในครั้งนั้นเหรอครับ เอาเป็นว่าผมโดนหลอกแล้วกัน ผมให้เค้าไปหมดใจ แต่อีกฝ่ายไม่ได้ทําเหมือนกัน บางทีผมก็คิดว่าเค้าใช้ผมเป็นแค่ของเล่นชิ้นนึง เหมือนกับคนที่ผ่านๆมา แต่ตอนนั้นเค้ากลับพูดๆๆๆๆๆๆๆ ไปเยอะมาก ว่ารักอย่างโน้นอย่างนี้ จนผมเชื่อหมดใจ... .......ไม่น่าโง่เลยกู เพื่อนๆเตือนแล้วเตือนอีกไม่ยอมฟัง วันก่อนพ่อผมถามว่าผมมีได้คุยกับเค้าบ้างมั้ย ผมก็อยากคุยนะ อยากเจอนะ แต่ผมทําตัวไม่ถูก ผมไม่ชอบหลอกใคร อันนี้หลายคนรู้ดีจะให้ผมกลับไปตีหน้ายิ้มหลอกๆ เหมือนที่ผมโดนหลอกมา ผมไม่เอาแล้ว ทุกวันนี้ยังฝันร้ายอยู่เล้ย

ช่วงที่ผ่านมานี้ผมได้ recover ไปเยอะแล้ว กลับมาฮาเหมือนเดิมได้แล้ว สามารถยิงมุขให้คนที่รู้จักกันไม่กี่ครั้งขําจนนําตาไหลได้ เดี๋ยวนี้ผมชอบนั่งรถไฟอ้อม ไปทางไกลๆแทน มันทําให้ผมคิดว่าการเดินทางกลับไปหาตัวเองที่หายไป บางครั้งมันก็ไม่แย่จนเกินไปนัก ชีวิตผมเกือบพังก็เพราะคิดว่าจิ้กซอว์ชิ้นสุดท้ายมันหายไป ทุกอย่างก็พังครืนลงมา ต่อให้เหมือนเดิมไม่ได้แล้ว แต่ไม่จริงหรอก ชิ้นส่วนอื่นยังอยู่ครบ ไว้เมื่อพร้อม เจอตัวเองที่เป็นตัวเองจริงๆแล้วก็ค่อยไปหาชิ้นส่วนสุดท้ายมาเติมเต็มดีกว่าเนอะ

ป.ล. ไอ้เรื่องสาวญี่ปุ่นที่ถามๆกันมาน่ะ ไม่มีหรอก ผมแค่คุยแล้วก็จบๆไปแค่นั้นเอง ก็เพราะรู้ๆอยู่แล้วว่าจีบไปก็เท่านั้น เดี๋ยวอีกไม่นานก็ต้องเลิก ความรักแบบเล่นๆ เหมือนกับที่ผมโดนมาน่ะ ไม่ทําอีกหรอกครับ เจ็บปวดจะตาย ถึงวันนี้ก็ยังไม่หายเล้ยยยย เฮ้ออออ